Τα δάνεια της ανεξαρτησίας

Από την γέννηση ακόμα του ελληνικού κράτους εμφανίστηκαν οι πρώτες ενδείξεις κακοδιαχείρισης και σπατάλης. Ενώ συνεχίζονταν ο αγώνας της απελευθέρωσης από τον Οθωμανικό ζυγό αποφασίστηκε να ενισχυθεί η επανάσταση με δάνεια τα οποία όμως αντί να βοηθήσουν προκάλεσαν μεγαλύτερα προβλήματα.

Από την αρχή ακόμα της επανάστασης διαπιστώθηκε ότι τα έσοδα που υπήρχαν και προέρχονταν από τα λάφυρα, τον εσωτερικό δανεισμό και τις εισφορές ντόπιων και φιλελλήνων δεν μπορούσαν να καλύψουν τα έξοδα του επαναστατημένου Έθνους. Έτσι προτάθηκε η λύση του εξωτερικού δανεισμού.

Για τον σκοπό αυτό τον Ιανουάριο του 1824 στάλθηκαν στο Λονδίνο από την προσωρινή κυβέρνηση και με έξοδα του Λόρδου Βύρωνα δυο απεσταλμένοι. Ο Ιωάννης Ορλάνδος και ο Ανδρέας Λουριώτης οι οποίοι θα διαπραγματεύονταν τους Όρους του δανείου. Ύστερα από έντονες διαβουλεύσεις επέτυχαν την σύναψη δανείου 800.000 λιρών με τον οίκο Λόφναν. Οι όροι όμως ήταν σαφώς ληστρικοί καθώς από τις 800.000 μόνο οι 298.000 λίρες θα έφταναν στην Ελλάδα. Τα υπόλοιπα κρατήθηκαν ως μεσιτικά, προμήθειες και τοκοχρεολύσια. Ως εγγύηση για την αποπληρωμή του δανείου από ελληνικής πλευράς ορίστηκαν τα εθνικά κτήματα και όλα τα δημόσια έσοδα.

Αντί τα λεφτά όμως να χρησιμοποιηθούν για την συνεχίσει του αγώνα αυτά διατέθηκαν για να κερδίσει η παράταξη Κουντουριώτη την εμφύλια διαμάχη που είχε ξεσπάσει στην Ελλάδα.

Τον Ιούλιο του 1824 αποφασίστηκε η συνάψει και δεύτερου δανείου. Την διαπραγμάτευση ανέλαβαν και πάλι οι Ορλάνδος και Λουριώτης, τους οποίους κατηγόρησαν αργότερα ότι σπατάλησαν υπέρογκα ποσά για την πολυτελή διαμονή τους στο Λονδίνο την ώρα που οι αγωνιστές στην πατρίδα υπέφεραν κυριολεκτικά.

Το νέο δάνειο συνάφθηκε με τον τραπεζικό οίκο των αδερφών Ρικάρντο και ορίστηκε στις 2.000.000 λίρες. Όπως και την πρώτη φορά έτσι και τώρα η ονομαστική αξία δεν είχε καμία σχέση με τα πραγματικά χρήματα που θα έφταναν τελικά στην Ελλάδα. Οι όροι του δεύτερου δανείου ήταν ακόμα πιο ληστρικοί. Επιπρόσθετα, στη συμφωνία του δανείου προβλέπονταν να διατεθεί άμεσα ένα σημαντικό ποσό για την άμεση παραγγελία οκτώ πλοίων για την δημιουργία ελληνικού στόλου.

Τα έξι θα τα ναυπηγούσαν στην Αγγλία και τα δυο στην Αμερική. Εκ των οποίων όμως μόλις τα μισά παραλήφθηκαν μετά από μεγάλη αργοπορία και καθυστερήσεις ετών. Τελικά στην Ελλάδα έφτασε το ποσό των 33.713 λιρών. Ένα ποσό μικρότερο ακόμα και από το πρώτο δάνειο παρά το γεγονός ότι δεύτερο είχε σαφώς μεγαλύτερη ονομαστική αξία.

Τα δυο δάνεια της ανεξαρτησίας όπως καθιερώθηκε να ονομάζονται, ελάχιστα βοήθησαν την επανάσταση το μόνο που κατάφεραν ήταν να δεσμεύσουν το νεοσύστατο ελληνικό κράτος στην ηγεμονία των μεγάλων δυνάμεων της εποχής.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *